به نام خدای مهربانِ مهربان
وَ
سوگند به
الضُّحَی چاشت گاه،روشنايی روز که بر آيد و نور بتابد .1
سوگند به
گاهِ برآمدنِ روز،
وَ سوگند به اللَّيْلِ
شب إِذا
چون ، آن گاه سَجَی
که
آرام گيرد، آرامش بخشد 2
و به شب چون آرام گيرد،
ما
نکرده
وَدَّعَ رها ، واگذاركَ تو را
رَبُّكَ
پروردگارت وَ
و ما
نداشته
قَلَی
دشمن .3
که پروردگارت ،
نه تو را رها کرده و
نه دشمن
داشته است.
وَولَلآخِرَهُ قطعاً آخرت خَيْرٌ
نيكوتراست لَكَ برای تو مِنَ
ازاْلاُولی دنيا
4
و البته
آخرت برای تو از دنيا نيكوتر خواهد بود.
وَ و لَسَوْفَ يُعْطِيكَ نيز عطا خواهد کرد
به تورَبُّكَ
پروردگارت
فَتَرْضَی تا خرسند گردی.
5
و
پروردگارت آن قدر به تو خواهد بخشيد، تا خرسند گردی.
أَ مگر لَمْ يَجِدْكَ
نيافت تو را يَتيمًا يتيم فَآوَی پس پناه داد؟
6
مگر نه تو
را يتيم يافته پناه داد ؟
وَ و وَجَدَ يافت كَ تو را
ضَالاّ
سرگشته ً فَهَدی پس هدايت كرد؟
7
سرگشته ديد و راه نمود؟
وَ و وَجَدَ يافت كَ تو را عائِلاً
تنگدست
فَأَغْنَی و بی نياز
گردانيد؟
8
و نيز
تنگدست ، بی نياز کرد؟
فَأَمَّا
پس
اينک
الْيَتيمَ يتيم را فَلا تَقْهَرْ به قهر مران ، ميازار،
9
اينک ، تو يتيم را به قهر مَران ،
وَ
و أَمَّا السّائِلَ گدا
، سائِل ، در خواست کننده
را
فَلاتَنْهَرْ
به سختی ، با بانگ ، باخشونت مران .10
گدا را به خشونت رد مکن،
وَ
و أَمّا بِنِعْمَهِ از نعمت رَبِّكَ
پروردگار خويش
فَحَدِّثْ سخن گوی .
11
و از نعمت پروردگار
خويش سخن گوی.
فارسی
به نام خدای مهربانِ
مهربان
سوگند به گاهِ برآمدنِ روز .1
و به شب ، به گاهِ آرامش .2
که پروردگارت
،
نه تو را رها کرده و
نه دشمن
داشته است. 3
آری ، آخرت برای تو از دنيا نيكوتر خواهد بود.4
و پروردگارت آن قدر به تو خواهد بخشيد، تا خرسند
گردی.5
مگر نه تو را يتيم يافته پناه داد ؟6
سرگشته ديد و راه نمود؟7
و نيز تنگدست ، بی نياز کرد؟ 8
اينک ، تو يتيم را به قهر ، 9
وگدا را به خشونت مَران ، 10
و از نعمتِ پروردگار خويش بازگوی. 11
عربی
وَ الضُّحَی1
وَ اللَّيْلِ إِذا سَجَی2
ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلَی3
وَ لَلآخِرَهُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ اْلاُولَی4
وَ لَسَوْفَ يُعْطيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَی5
أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتيمًا فَآوَی6
وَ وَجَدَكَ ضَالاًّ فَهَدَی7
وَ وَجَدَكَ عائِلاً فَأَغْنَی8
فَأَمَّا الْيَتيمَ فَلا تَقْهَرْ9
وَ أَمَّا السّائِلَ فَلا تَنْهَرْ10
وَ أَمّا بِنِعْمَهِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
تجزيه و ترکيب
بِسْمِ
قيد ( جار و مجرور )
اللّهِ
مضاف اليه
الرَّحْمانِ صفت
الرَّحيمِ
صفت
و
حرفِ جر برای قسم
الضُّحَی مجرور
1
و
حرفِ عطف، ربط
اللَّيْلِ معطوفِ مجرور إِذا
ظرف ، مفعول
فيه سَجَی فعل ماضی ، فاعل
هو المستتر
2
ما
حرفِ
نفی
وَدَّعَ فعل ماضی ، بابِ
تفعيل
كَ
مفعول به
رَبُّ فاعل كَ
مضاف اليه وَ حرفِ عطف، ربط ما حرفِ
نفی قَلَی فعل ماضی ، فاعل
هو المستتر
3
وَ حرفِ عطف، ربط
لَلآخِرَهُ
لَ
حرفِ
قسم برایِ تاکيد الآخِرَهُ
مبتدا
خَيْرٌ
خبر لَكَ قيد ( جار و مجرور )
مِنَ
اْلاُولَی قيد ( جار و مجرور )
4
وَ
حرفِ عطف، ربط لَسَوْفَ
لَ
حرفِ
قسم برایِ تاکيد
سَوْفَ
حرفِ استقبال
يُعْطي فعل مضارع ، بابِ افعال
،
كَ
مفعول به
رَبُّ فاعل كَ
مضاف اليه فَ حرفِ عطف، ربط تَرْضَی فعل مضارع ، فاعل
انتَ المستتر.
5
أَ حرفِ پرسشی ، (
استفهام
)
لَمْ يَجِدْ فعل مضارع ( جحد = ماضی
منفی ) ، فاعل هو المستتر
كَ
مفعول به يَتيمًا
مفعول به دوم فَ حرفِ عطف، ربط آوَی فعل ماضی ، بابِ
افعال ، فاعل هو المستتر
6
وَ
حرفِ عطف، ربط وَجَدَ فعل ماضی ، فاعل
هو المستتر
كَ
مفعول به
ضَالاًّ
مفعول به
دوم فَ حرفِ عطف، ربط هَدَی فعل ماضی ، فاعل
هو المستتر
7
وَ حرفِ عطف، ربط
وَجَدَ فعل ماضی ، فاعل هو
المستتر
كَ
مفعول به عائِلاً
مفعول به دوم فَ حرفِ عطف، ربط أغْنَی فعل ماضی ،بابِ
افعال ، فاعل هو المستتر
8
فَ حرفِ عطف، ربط أَمَّا حرفِ
شرط و تفصيل
الْيَتيمَ
مفعول به
مقدم فَ حرفِ عطف، ربط لا تَقْهَرْ فعل مضارع ( نهی )
، فاعل انتَ المستتر
9
وَ
حرفِ عطف، ربط أَمَّا حرفِ شرط و تفصيل
السّائِلَ
مفعول به
مقدم فَ حرفِ عطف، ربط لا تَنْهَرْ فعل مضارع ( نهی )
، فاعل انتَ المستتر
10
وَ حرفِ عطف، ربط
أَمّا حرفِ شرط و تفصيل
بِنِعْمَهِ قيد ( جار و مجرور )
رَبِّ
مضاف اليه كَ
مضاف اليه فَ حرفِ عطف، ربط حَدِّثْ فعل ماضی ، فاعل
هو المستتر.
11
پايان