سوره قريش
بِسْمِ
به نامِ
اللّهِ
خدای الرَّحْمنِ
مهربانِ الرَّحيمِ
مهربان
ِلإيلافِ
برای، راهِ هم بستگی/ الفت گرفتن/ پيوند/ اُنس و مأنوس شدن
قُرَيْشٍ
اهلِ قريش
1
إيلافِ
آن هم، چنان الفتی
هِمْ
با آنان
رِحْلَةَ
در سفرهای
الشِّتاءِ
زمستانی
وَ
و
الصَّيْفِ
تابستانی
2
فَ
اين است:
لْيَعْبُدُوا
بايد پرستش/ عبادت کنند
رَبَّ
پروردگارِ
هذَااين
الْبَيْتِ
خانه را
3
(زيرا، اگر ابرهه اين خانه را ويران کرده بود قريش هم پراکنده می
شدند مانندِ اقوامِ ديگر و چه کسی مانعِ تخريب آن شد؟ پس...)
ارتباط با سوره فيل
الَّذي
که
أَطْعَمَ
سير نمود/ اطعام دادِشان
هُمْ
شان/ آنان را
مِنْ
از
جُوعٍ
گرسنگی وَ
و
آمَنَ
امان، امنيت داد/ ايمن نمود
هُمْ
شان/ آنان را
مِنْ
از
خَوْفٍ
ترس
4
(نکته: پس
از برآوردنِ نيازهای اطعام و امنيت به بندگی و عبادت فراخواندن.)
فارسی
به نام خدای مهربانِ مهربان
راهِ هم بستگیِ قريش 1
چنان الفتی که نيازِ سفرهایِ زمستانی و تابستانی باشد. 2
اين است؛ بايد پروردگارِ اين خانه را بندگی کنند. 3
که آنان را از گرسنگی رهانيده امنيت داد. 4
تجزيه و ترکيب
بِسْمِ جارو مجرور (قيدِ فعلِ محذوف شروع می کنم يا...)اللّهِ مضاف اليه الرَّحْمنِ صفت الرَّحيمِ صفت
لِإيلافِ جارو مجرور، مصدرِبابِ افعال قُرَيْشٍ مضافاليه 1
إيلافِ بدل هِمْ مضافاليه رِحْلَةَ مفعول بهِ مصدرِ ايلاف به معنایِ ارتحال الشِّتاءِ مضافاليه وَ حرفِ عطف الصَّيْفِ معطوف. 2
فَ حرف رابطه برای تأکيد لْيَعْبُدُوا ل: امر، فعلِ مضارع مجزوم، فاعل واو رَبَّ مفعول به هذَا مضافاليه الْبَيْتِ عطفِ بيان. 3
الَّذي موصول، صفتِ ربّ أَطْعَمَ فعلِ ماضی بابِ افعال، فاعل هو مستتر (صله) هُمْ مفعول به مِنْ جار جُوعٍ مجرور، قيدِ فعلِ اطعم وَ حرفِ عطف آمَنَ معطوف، فعلِ ماضی بابِ افعال، فاعل هو مستتر هُمْ مفعول به مِنْ جار خَوْفٍ مجرور، قيدِ فعلِ آمن 4
پايان