ترجمه در متن

سوره فجر ( سپيده دم )

بِسْمِ به نام  اللّهِ  خدای الرَّحْمنِ مهربان  الرَّحيمِ‏ مهربان

وَ سوگند به الْفَجْرِ بامداد ، سپيده1

وَ و لَيالٍ شب های عَشْرٍ ده گانه 2

وَ و الشَّفْعِ زوج  وَ و الْوَتْرِ فرد .3

وَ و اللَّيْلِ شب إِذا هنگامی ، آن گاه يَسْرِکه در آيد ، برود .4

هَلْ آيا في در ذلِكَ آن قَسَمٌ سوگندی هست لِذي برای دارنده حِجْرٍ خرد ، خردمندان ؟5

أَ آيا لَمْ تَرَ نيندِيشيده ای ، ندانستی كَيْفَ که چسان ، چگونه فَعَلَ رفتار کرد رَبُّكَ پروردگارت بِعادٍ با قوم عاد ؟6

إِرَمَ باغِ ارمی ذاتِ دارای الْعِمادِ ستون ها ،کاخ های رفيع  7

الَّتي که لَمْ يُخْلَقْ آفريده نشده مِثْلُها همانندش فِي در الْبِلادِ سرزمين ها ، کشور ها . 8

وَ و ثَمُودَ قوم ثمود الَّذينَ که جابُوا می تراشيدند ، می بريدند الصَّخْرَ سنگ ها ، صخره ها را بِالْوادِ در آن وادی . 9

وَ و  فِرْعَوْنَ فرعونيان ذِي دارای اْلأَوْتادِ ميخ ها 10

الَّذينَ که طَغَوْا طغيان ، سرکشی کردند فِي در الْبِلادِ آن کشور ها .11

فَأَكْثَرُوا پس بسيار کردند ، زياد کردند فيهَا در آن الْفَسادَ تبه کاری .12

فَصَبَّ پس فرود آورد ، فرو ريخت عَلَيْهِمْ بر آنان رَبُّكَ پروردگارت سَوْطَ تازيانه عَذابٍ عذاب .13

إِنَّ همانا رَبَّكَ پروردگارت لَبِالْمِرْصادِ در کمين گاه است ، رصد می کند .14

فَأَمَّا و ، پس امّا اْلإِنْسانُ انسان ، آدمی إِذامَا چون ، آن گاه که ابْتَلاهُ بيازمايدش ، گرفتارش سازد رَبُّهُ پروردگارش فَأَكْرَمَهُ پس بزرگش بدارد ، اکرامش کند وَ و نَعَّمَهُ نعمتش ارزانی بدارد  ، بخشد فَيَقُولُ گويد : رَبّي پروردگارم أَكْرَمَنِ مرا گرامی داشته است .15

وَ و أَمّا امّا إِذامَا چون ، آن گاه که ابْتَلاهُ بيازمايدش ، گرفتارش سازد فَقَدَرَپس تنگ گيرد عَلَيْهِ بر او رِزْقَهُ روزيش را فَيَقُولُ گويد : رَبّي پروردگارم أَهانَنِ‏ مرا خوارداشته است .16

كَلاّ چنين نيست بَلْ بلکه لا تُكْرِمُونَ بزرگ نمی داريد الْيَتيمَ يتيم را .17

وَ و لا تَحَاضُّونَ وادار نمی نماييد عَلى  بر طَعامِ اطعام ، سيرکردن الْمِسْكينِ بينوايان . 18

وَ و تَأْكُلُونَ می خوريد التُّراثَ ميراث را ، ثروت بدونِ تلاش را  أَكْلاً لَمًّا يک جا .19

وَ و تُحِبُّونَ دوست می داريد الْمالَ مال را حُبًّا جَمًّا بسيار ، کاملًا .20

كَلاّ آری إِذا چون دُكَّتِ کوبيده شود اْلأَرْضُ زمين دَكًّا دَكًّا به سختی .21

وَ و جاءَ بيايد رَبُّكَ پروردگارِ تو وَ و الْمَلَكُ فرشتگان صَفًّا صَفًّا صف اندر صف .22

وَ و جي‏ءَ آورده شود يَوْمَئِذٍ در آن روز بِجَهَنَّمَ دوزخ يَوْمَئِذٍ آن روز يَتَذَكَّرُ پند می گيرد اْلإِنْسانُ انسان وَ و أَنّى کجاست لَهُ برای او الذِّكْرى پند پذيری .23

يَقُولُ می گويد : يا ای لَيْتَني کاش من قَدَّمْتُ پيش می فرستادم لِحَياتي برای اين زندگيم .24

فَيَوْمَئِذٍ پس در آن روز لا يُعَذِّبُ عذاب ، شکنجه نکند عَذابَهُ چون عذاب و شکنجه او أَحَدٌ کسی را . 25

وَ و لا يُوثِقُ به بند نکشد وَثاقَهُ چون به بند کشيدن او أَحَدٌ کسی را . 26

يا ای أَيَّتُهَا النَّفْسُ انسانِ الْمُطْمَئِنَّةُ آرام ، با آرامش ! 27

ارْجِعي بازگرد إِلى‏ سوی رَبِّكِ پروردگارت راضِيَةً خشنود مَرْضِيَّةً پسنديده . 28

فَادْخُلي پس در آی في در ميانِ عِبادي بندگانم .29

وَ و ادْخُلي در آی جَنَّتي به بهشتِ من . 30

 

 

فارسی

 

به نام  خدای مهربان مهربان

سوگند به سپيده دم  1

 وشب های ده گانه ، 2

زوج و فرد 3

وشب ، آن گاه که  برود 4

آيا درآن ها برای خردمندان سوگندی هست ؟ 5

آيا نيندِيشيده ای ، که پروردگارت با قوم عاد چه کرد ؟ 6     

اِرمی ، دارای کاخ های رفيع 7

که همانندش درهيچ جا بنا نشده 8

وقوم ثمود که در آن وادی صخره ها را می تراشيدند 9

وفرعونيان دارای ميخ ها 10

درآن سر زمين سرکشی 11

 و تبه کاری بسيار کردند 12

پروردگارت بر آنان تازيانه عذاب فرود آورد 13

که پروردگارت در کمين است . 14

و امّا انسان،چون پروردگارش گرفتارش سازد ، بزرگش بدارد و نعمتش ارزانی کندگويد : پروردگارم مرا گرامی داشته است . 15

وامّا آن گاه که بيازمايدش پس بر او روزيش را تنگ گيرد ، گويد :پروردگارم مرا خوارداشته است . 16

چنين نيست ! شما يتيم را بزرگ نمی داريد . 17

و براطعام ، سيرکردن بينوايان وادار نمی نماييد  . 18

و ميراث را يک جا می خوريد . 19

و مال را بسيار دوست می داريد . 20

آری! چون زمين به سختی کوبيده شود . 21

وپروردگارِ تو وفرشتگان صف اندر صف بيايد . 22

و در آن روز دوزخ آورده شود . آن روز انسان پند می گيرد ! و برای او پند پذيری کجاست .23

می گويد : ای کاش من برای اين زندگيم از پيش می فرستادم .24

 در آن روز کسی را چون او شکنجه نکنند . 25

 و چون او کسی را به بند نکشند .26

 ای انسانِ آرام ! 27

به سوی پروردگارت  بازگرد . خشنود ، پسنديده .28

در ميانِ بندگانم در آی . 29

در آی به بهشتِ من . 30

 

 

 

تجزيه و ترکيب

 

بِسْمِ قيد ( جار و مجرور )  اللّهِ  مضاف اليه  الرَّحْمنِ  صفت  الرَّحيمِ‏ صفت

وَ حرف جر( قسم ) الْفَجْرِ مجرور1

وَ حرف عطف ، ربط لَيالٍ معطوف جمع ليله عَشْرٍ صفت 2

وَ حرف عطف ، ربط الشَّفْعِ معطوف وَ حرف عطف ، ربط الْوَتْرِ معطوف3

وَ حرف عطف ، ربط اللَّيْلِ معطوف إِذا مفعول فيه ( ظرف )  يَسْرِ فعل مضارع فاعله هو والجمله مضاف اليه . يسرِ  يسری بوده حذف ی برای تناسب فاصله آيات است . 4

هَلْ حرف استفهام  في ذلِكَ حرف جر  مجرور ، اسم اشاره ( خبر مقدم ) قَسَمٌ مبتدای مؤخر لِذي حرف جر  مجرور حِجْرٍ ؟ مضاف اليه 5

أَ حرف استفهام  لَمْ حرف جحد و انکار تَرَ فعل مضارع فاعله انتَ كَيْفَ حال فَعَلَ فعل ماضی رَبُّكَ  فاعل و مضاف اليه بِعادٍ  جار و مجرور6

إِرَمَ بدل ذاتِ صفت الْعِمادِ مضاف اليه7

الَّتي صفت ( موصول ) لَمْ حرف جحد و انکار يُخْلَقْ فعل مضارع مجهول مِثْلُها نايب فاعل و مضاف اليه ( والجمله صله ) فِي حرف جر  الْبِلادِ مجرور8

وَ حرف عطف ، ربط ثَمُودَ معطوف الَّذينَ صفت ( موصول ) جابُوا فعل ماضی فاعله واو الصَّخْرَ مفعول به ( والجمله صله )  بِالْوادِ  جار و مجرور9

وَ حرف عطف ، ربط فِرْعَوْنَ معطوف ذِي صفت اْلأَوْتادِ مضاف اليه 10     

الَّذينَ صفت ( موصول )  طَغَوْا فعل ماضی فاعله واو ( والجمله صله ) فِي الْبِلادِ جار و مجرور 11

فَأَكْثَرُوا ف ، حرف عطف ، ربط . فعل ماضی فاعله واو فيهَا جار و مجرور الْفَسادَ  مفعول به 12

فَصَبَّ ف ، حرف عطف ، ربط . فعل ماضی عَلَيْهِمْ جار و مجرور رَبُّكَ فاعل و مضاف اليه سَوْطَ مفعول به عَذابٍ‏ مضاف اليه13

إِنَّ حرف مشبه بالفعل رَبَّكَ اسم انّ و مضاف اليه لَبِالْمِرْصادِ جار و مجرور ( خبر )14

فَأَمَّا ف ، حرف استيناف . امّا ، حرف شرط و تفصيل  اْلإِنْسانُ مبتدا إِذامَا مفعول فيه ( ظرف ) ما زايد است  ابْتَلاهُ فعل ماضی و ضميرِ ه مفعول به  رَبُّهُ فاعل و مضاف اليه فَأَكْرَمَهُ ف ، حرف عطف ، ربط . فعل ماضی و ضميرِ ه مفعول به و فاعله هو المستتر وَ حرف عطف ، ربط نَعَّمَهُ فعل ماضی و ضميرِ ه مفعول به و فاعله هو المستتر ( معطوف ) فَيَقُولُ ف ، حرف عطف ، ربط . فعل مضارع و فاعله هو المستتر رَبّي مبتدا و مضاف اليه أَكْرَمَنِِ‏ فعل ماضی و ضميرِ ( ی ) محذوف ( اکرمنی ) مفعول به و فاعله هو المستتر و الجمله خبر  و الجمله ( اکرمنِ )مفعول به يقول 15

وَ حرف عطف ، ربط أَمّا امّا ، حرف شرط و تفصيل  إِذامَا مفعول فيه ( ظرف ) ما زايد است  ابْتَلاهُ فعل ماضی و ضميرِ ه مفعول به و فاعله هو المستتر فَقَدَرَ حرف عطف ، ربط . فعل ماضی و فاعله هو المستتر عَلَيْهِ جار و مجرور رِزْقَهُ مفعول به و مضاف اليه فَيَقُولُ ف ، حرف عطف ، ربط . فعل مضارع و فاعله هو المستتر رَبّي مبتدا و مضاف اليه أَهانَنِ‏ فعل ماضی و ضميرِ ( ی ) محذوف ( اهاننی ) مفعول به و فاعله هو المستتر و الجمله خبر و الجمله ( اهانن ) مفعول به يقول16

كَلاّ حرف رَدع ، زجر و انکار: نه ، نه چنين است يا به معنای حقًا : به راستی ، ألای استفتاحيه : هان  و حرف جوابِ نعم : آری ( المنجد و القاموس بَلْ حرف اضراب : گذر و عدول از حکمی به حکم ديگر ، از نفی به اثبات لا حرف نفی  تُكْرِمُونَ فعل مضارع و فاعله واوالْيَتيمَ‏ مفعول به17

وَ حرف عطف ، ربط لا حرف نفی  تَحَاضُّونَ فعل مضارع و فاعله عَلى‏ حرف جر طَعامِ مجرور الْمِسْكينِ‏ مضاف اليه18

وَ حرف عطف ، ربط تَأْكُلُونَ فعل مضارع و فاعله التُّراثَ مفعول به أَكْلاً مفعول مطلق لَمًّا صفت . 19

وَ حرف عطف ، ربط تُحِبُّونَ فعل مضارع و فاعله الْمالَ مفعول به حُبًّا مفعول مطلق جَمًّا صفت .20

كَلاّ حرف رَدع و زجر: نه ، نه چنين است يا به معنای حقًا : به راستی ، ألای استفتاحيه : هان  و حرف جوابِ نعم : آری ( المنجد و إِذا مفعول فيه ( ظرف )  دُكَّتِ فعل ماضی اْلأَرْضُ فاعل . و الجمله مضاف اليه دَكًّا مفعول مطلق دَكًّا تاکيد21

وَ حرف عطف ، ربط جاءَ فعل ماضی رَبُّكَ فاعل و مضاف اليه وَ حرف عطف ، ربط الْمَلَكُ معطوف صَفًّا مفعول مطلق صَفًّا تاکيد .22

وَ حرف عطف ، ربط جي‏ءَ فعل ماضی مجهول يَوْمَئِذٍ مفعول فيه ( ظرف ) و مضاف اليه  بِجَهَنَّمَ جار و مجرور . جهنم نايب فاعل يَوْمَئِذٍ مفعول فيه ( ظرف ) و مضاف اليه  يَتَذَكَّرُ فعل مضارع و فاعله اْلإِنْسانُ  فاعل وَ حاليه أَنّى مفعول فيه ( ظرف ) ، اسم استفهام لَهُ جار و مجرور ( خبر مقدم ) الذِّكْرى‏  مبتدای مؤخر 23

يَقُولُ فعل مضارع و فاعله هو المستتر يا حرف تنبيه لَيْتَني حرف مشبه بالفعل و ( ن ) حرف وقايه و ( ی ) اسم ليت  قَدَّمْتُ فعل ماضی و فاعله تُ لِحَياتي‏ جار و مجرور  و ( ی ) مضاف اليه  )24(

فَيَوْمَئِذٍ ف ، حرف استيناف . مفعول فيه ( ظرف ) و مضاف اليه  لا حرف نفی يُعَذِّبُ فعل مضارع و فاعله عَذابَهُ مفعول به أَحَدٌ  فاعل 25

وَ حرف عطف ، ربط لا حرف نفی يُوثِقُ فعل مضارع وَثاقَهُ مفعول به أَحَدٌ فاعل 26

يا حرف ندا  أَيَّتُهَا منادا و ( ها ) حرف تنبيه : آگاهی دادن  النَّفْسُ  صفت ، بدل الْمُطْمَئِنَّةُ  صفت 27

ارْجِعي فعل امر و فاعله ( ی ) إِلى‏ جار رَبِّكِ  مجرور و مضاف اليه راضِيَةً حال مَرْضِيَّةً  حال 28

فَادْخُلي ف ، حرف عطف ، ربط . فعل امر و فاعله ( ی )  في  جارعِبادي  مجرور و مضاف اليه 29

وَ حرف عطف ، ربط ادْخُلي فعل امر و فاعله ( ی )  جَنَّتي‏ مفعول فيه و مضاف اليه 30