فَمَن پس آن که بَدّلَهُ دگرگون سازد بَعْدَ پس از مَا آنچه سمِعَهُ شنيده آن را فَإِنّمَا مسلما إِثْمُهُ گناه آن عَلى بر الّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ دگرگون کنندگان است إِنّ که اللّهَ خدای سمِيعٌ شنوای عَلِيمٌ داناست .181
پس آن که آنچه را شنيده تغيير دهد
مسلما گناه آن بر تغيير دهندگان است و خدای شنوای داناست .
فَمَنْ پس آن که خَاف بيمناک باشد مِن از مّوصٍ وصيت کننده جَنَفاً بيداد أَوْ يا إِثْماً گناه فَأَصلَحَ پس اصلاح کند بَيْنهُمْ ميان آنان فَلا پس هيچ إِثْمَ گناهی نيست عَلَيْهِ بر او إِنّ که اللّهَ خدای غَفُورٌ آمرزنده رّحِيمٌ مهربان است . 182
آن که از وصيت کننده به بيداد يا گناه بيمناک باشد و ميان آنان اصلاح کند بر او گناهی
نيست که خدای آمرزنده مهربان است .
يَاأَيّهَا الّذِينَ آمَنُوا
ای باورداران ! كُتِب مقرر شد عَلَيْكمُ برشما الصيَامُ روزه گرفتن كَمَا آن گونه که كُتِب مقرر شد عَلى بر الّذِينَ مِن قَبْلِكمْ پيشينيانتان لَعَلّكُمْ باشد که تَتّقُونَ پروا پيشه شويد .183
ای باورداران ! برشما نيز روزه
گرفتن به گونة پيشينيانتان مقرر شد ، باشد که پروا پيشه کنيد .
أَيّاماً روزهايي مّعْدُودَاتٍ
چند فَمَن و آن که كانَ باشد مِنكُم از شما مّرِيضاً مريض ، بيمار أَوْ يا عَلى سفَرٍ به سفر باشد فَعِدّةٌ پس چندی مِّنْ از أَيّامٍ روزهای أُخَرَديگر روزه بدارند وَ عَلى و بر الّذِينَ آنان که يُطِيقُونَهُ بی تاب شوند فِدْيَةٌ تاوانی ، کفاره اي است طعَامُ غذا دادن مِسكِينٍ تهيدستی است فَمَن پس آن که تَطوّعَ فروتنانه خَيراً نيکی کند فَهُوَ آن خَيرٌ نيکو تر است لّهُ برايش وَ و أَن تَصومُوا و روزه گرفتن خَيرٌ بهتر است لّكمْ برای شما إِن اگر كُنتُمْ تَعْلَمُونَ بدانيد . 184
( ماه رمضان ) روزهايي مشخص است و
آن که بيمار يا به سفر باشد ، روزهايی ديگر روزه بدارد و بر آنان که بی
تاب شوند کفاره اي ( غذا دادن تهيدستی ) است و هرکه فروتنانه نيکی کند
برايش بهتر است و روزه گرفتن برای شما بهتر است اگر بدانيد .
شهْرُ ماه رَمَضانَ رمضانی الّذِى که أُنزِلَ فرو آمده فِيهِ در آن الْقُرْآنُ قران هُدًى رهنمود لِّلنّاسِ مردمان است وَ بَيِّنَاتٍ و نشانه هايي است مِّنَ از الْهُدَى هدايت وَ الْفُرْقَانِ
و شناسه راست از ناراست است . فَمَن پس آن که شهِدَ دريابد مِنكُمُ از شما الشهْرَ آن ماه را فَلْيَصمْهُ بايد روزه بدارد آن را وَ مَن و کسی که كانَ باشد مَرِيضاً بيمار أَوْ يا عَلى سفَرٍ به سفر است فَعِدّةٌ پس چندی مِّنْ از أَيّامٍ روز های أُخَرَ ديگر روزه بگيرد . يُرِيدُ می خواهد اللّهُ خدای بِكمُ برای شما الْيُسرَ آسانی وَ و لا يُرِيدُ و نمی خواهد بِكمُ برای شما الْعُسرَ سختی و دشواری وَ و لِتُكمِلُوا تا به انجام برسانيد الْعِدّةَ اين شمار را ، روز ها را وَ لِتُكبرُوا و بزرگ بشماريد اللّهَ خدای را عَلى برای مَا آنچه هَدَاكُمْ راهتان نمود ، هدايتتان ، رهنمودتان
کرد وَ و لَعَلّكمْ باشد که تَشكُرُونَ سپاس گزاريد . 185
ماه رمضانی که در آن فرو آمده
قران ، رهنمود مردمان با نشانه هايي از هدايت و شناسه راست از ناراست است . هر که
اين ماه را دريابد بايد روزه بدارد و آن که بيمار يا به سفر است روزهايی ديگر
روزه بگيرد . خدای برای شما آسانی می خواهد نه سختی
. تا اين مهم را به انجام برسانيد و خدای را بزرگ بشماريد برای آنچه
راهتان نمود ، باشد که سپاس گزاريد .
وَ و إِذَا چون سأَلَك از تو بپرسند عِبَادِى بندگان من عَنى در باره من ، از من فَإِنى به راستی من قَرِيبٌ نزديکم أُجِيب اجابت کنم ، پاسخ گويم دَعْوَةَ خواندن الدّاع خواننده را إِذَا چون دَعَانِ بخواندم ، بخواند مرا فَلْيَستَجِيبُوا پس بايد آنان نيز پاسخ گويند ،
اجابت کنند لى مرا وَ لْيُؤْمِنُوا و باور آورند بى به من لَعَلّهُمْ تا باشد که يَرْشدُونَ رهرو شوند .186
چون بندگانم در باره من از تو
بپرسند ، به راستی من نزديکم ، دعای بنده ام را پاسخ گويم چون
بخوانَدَم ، و آنان نيز بايد مرا پاسخ گويند و به من باور آورند تا که رهرو شوند .
أُحِلّ رواست لَكمْ برای شما لَيْلَةَ به شب الصيَامِ روزه داری الرّفَث خفتن ، فرو خفتن إِلى با نِسائكُمْ زنانتان هُنّ آنان لِبَاسٌ در برگيرنده ، پوشش و لباس لّكُمْ شمايند وَ و نيز أَنتُمْ شما لِبَاسٌ در برگيرنده ، پوشش و لباس لّهُنّ آنانيد . عَلِمَ می داند اللّهُ خدای أَنّكمْ که شما كُنتُمْ تخْتَانُونَ ناراستی می کرديد أَنفُسكمْ به خويش فَتَاب پس بازگشت ، پذيرفت عَلَيْكُمْ سوی شما ، شما را وَ عَفَا و در گذشت عَنكُمْ از شما فَالاَنَ پس اينک بَاشِرُوهُنّ در آميزيد با آنان وَابْتَغُوا و بخواهيد مَا آنچه كتَب مقرر کرده ، نوشته اللّهُ خدای لَكُمْ برای شما وَ و كلُوا بخوريد وَ اشرَبُوا و بنوشيد حَتى تا يَتَبَينَ پديدار شود لَكُمُ برای شما الْخَيْط رشته الأَبْيَض سفيد را مِنَ از الخَْيْطِ رشته الأَسوَدِ سياه مِنَ الْفَجْرِ
بامدادان ثُمّ سپس أَتِمّوا به سر بريد الصيَامَ روزه را إِلى تا الّيْلِ شباهنگام وَ و لا تُبَاشِرُوهُنّ و در نياميزيد با آنان وَ حال آن که أَنتُمْ شما عَاكِفُونَ گوشه نشين هستيد ، گوشه گزيديد ، معتکف هستيد فى الْمَساجِدِ
در مساجد و نماز گاه ها تِلْك آن ، اين حُدُودُ مرزهای اللّهِ خدايي است فَلا تَقْرَبُوهَا نزديک نشويد بدان ها كَذَلِك بدينسان يُبَينُ باز می گويد ، روشن می
سازد اللّهُ خدای آيَاتِهِ نشانه های خويش را لِلنّاسِ برای مردم لَعَلّهُمْ تا شايد ، باشد که آنان يَتّقُونَ پروا پيشه کنند .
187
برای شما به شبِ روزه داری خفتنِ با
زنانتان رواست . آنان در برگيرنده شما و شما نيز در برگيرنده آنانيد . خدای
می داند که شما به خويش ناراستی می کرديد پس به سوی شما
بازگشت و از شما در گذشت ، اينک با آنان در آميزيد و آنچه خدای برای
شما مقرر کرده بخواهيد . بخوريد و بنوشيد تا برای شما رشته سفيد از رشته
سياهِ بامدادان پديدار شود سپس روزه را تا شباهنگام به سر بريد و با آنان درحالی
که در مساجد گوشه گزيديد در نياميزيد ، اين مرزهای خدايي است بدان ها نزديک
نشويد . بدينسان خدای نشانه های خويش را برای مردم روشن می
سازد ، شايد آنان پروا پيشه کنند .
وَ لا تَأْكلُوا نخوريد أَمْوَالَكُم دارايي هاِ تان را بَيْنَكُم در ميان خود بِالْبَاطِلِ به ناروا وَ در حالی که تُدْلُوا بِهَا نکشانيد آن را إِلى به الحُْكامِ داوران لِتَأْكلُوا براِی اين که بخوريد فَرِيقاً بخشی مِّنْ از أَمْوَالِ دارايي النّاسِ مردم را بِالاثْمِ به ناروا وَ در حالی که أَنتُمْ شما تَعْلَمُونَ حقيقت را می دانيد .
188
دارايي هاِ تان را در ميان خود به
ناروا نخوريد و آگاهانه برای به ناروا خوردنِ بخشی از دارايي های
مردم به داوران نکشانيد .
يَسئَلُونَك
می پرسند از تو عَنِ در باره ،
راجع به الأَهِلّةِ
ماه نو هِىَ آن مَوَاقِيت
هنگامه کارهاست لِلنّاسِ برای مردم وَ الْحَجّ و نيز حج وَ لَيْس و نيست الْبرّ
نيکی بِأَن به اين که تَأْتُوا در آييد ، بياييد ، وارد
شويد الْبُيُوت به خانه ها مِن
از ظهُورِهَا
پشت آن ها وَ
لَكِنّ ولی
الْبرّ نيکی
مَنِ آن
کسی است که اتّقَى خويشتن بان و
پروا پيشه باشد وَ أْتُوا و وارد شود ، در آيد الْبُيُوت
به خانه ها مِنْ
از أَبْوَابِهَا از در های آن وَ اتّقُوا اللّهَ پروای الهی
پيشه کنيد لَعَلّكم باشد که تُفْلِحُونَ رستگار شويد . 189
در باره ماه نو از تو می
پرسند ، آن برای مردم هنگامه کارهاست و نيز حج . نيکی اين نيست که از
پشت به خانه ها در آييد ولی نيکو آن است که خويشتن بان و پروا پيشه باشد و
به خانه ها از درهای آن وارد شود ، پروای الهی پيشه کنيد تا
رستگار شويد .
وَ قاَتِلُوا کارزار کنيد فى در سبِيلِ راه اللّهِ خدای الّذِينَ با آنان که يُقاَتِلُونَكُمْ به نبردتان آمده اند وَ لا تَعْتَدُوا
و زياده روی نکنيد
، از حد به در نبريد إِنّ که اللّهَ خدای لا يُحِب دوست نمی دارد الْمُعْتَدِينَ زياده رو ها را ، تجاوزگران را .
190
در راه خدای با آنان که به
نبردتان آمده اند کارزار کنيد ولی زياده روی نکنيد که خدای
تجاوزگران را دوست نمی دارد .
وَ اقْتُلُو بکشيد هُمْ شان حَيْث هر کجا ثَقِفْتُمُو يافتيد هُمْ شان وَ و أَخْرِجُو بيرون رانيد هُم شان مِّنْ از حَيْث هر جا ، هر کجا که أَخْرَجُوكُمْ
بيرونتان کردند وَ الْفِتْنَةُ که فتنه ، تبهکاری أَشدّ گرانبارتر است مِنَ از الْقَتْلِ کشتن وَ لا تُقَاتِلُو و کارزار نکنيد هُمْ با آنان عِندَ به آستان المَْسجِدِ الحَْرَامِ مسجد حرام ، کعبه حَتى تا اين که يُقَاتِلُوكُمْ به نبرد با شما در آيند ، بيايند فِيهِ در آنجا فَإِن پس اگر قَاتَلُوكُمْ به نبرد با شما در آمدند فَاقْتُلُوهُمْ بکشيدشان كَذَلِك همين ، چنين است جَزَاءُ سزای الْكَفِرِينَ کفرورزان .191
هر کجا يافتيد شان بکشيد و از هر جا
که بيرونتان کردند بيرون رانيد . که فتنه و تبهکاری از کشتن گرانبارتر است و
با آنان به آستان مسجد الحرام کارزار نکنيد تا در آنجا به نبرد با شما در آيند آن گاه بکشيدشان . که سزای کفرورزان چنين است .
فَإِنِ پس اگر انتهَوْا دست برداشتند فَإِنّ همانا اللّهَ خدای غَفُورٌ آمرزنده رّحِيمٌ مهربانست . 192
و اگر دست برداشتند همانا خدای
آمرزندة مهربانست .
وَ قَاتِلُوهُمْ به نبرد با ايشان در آييد حَتى تا لا تَكُونَ نباشد فِتْنَةٌ فتنه و تباهی و تبهکاری
وَ و يَكُونَ باشد الدِّينُ دين للّهِ تنها از آن خدای ، برای
خدای فَإِنِ پس اگر انتهَوْا دست برداشتند فَلا عُدْوَانَ باز ايستيد إِلا جز عَلى بر الظالِمِينَ ستمکاران ، بيدادگران .193
با ايشان به نبرد در آييد تا فتنه و
تباهی نبوده و دين ، تنها از آن خدای باشد پس اگر دست برداشتند جز بر
بيدادگران باز ايستيد .
الشهْرُ ماه الحَْرَامُ حرام بِالشهْرِ برای ماه الحَْرَامِ حرام وَ و الحُْرُمَات و شکستن آن ها قِصاصٌ سزا بايد داد ، سزا دارد فَمَنِ پس هر که اعْتَدَى ستم و تجاوز کرد عَلَيْكُمْ برشما فَاعْتَدُوا پس کيفر دهيد عَلَيْهِ به او بِمِثْلِ به سان ، همانند مَااعْتَدَى ستمی که عَلَيْكُمْ بر شما روا داشته وَ و اتّقُوا اللّهَ پروای خدايي ، الهی
پيشه کنيد ، وَ اعْلَمُوا و بدانيد أَنّ که اللّهَ خدای مَعَ همراه و با الْمُتّقِينَ پروا پيشگان و خويشتن بانان است .
194
ماه حرام برای ماه حرام و
شکستن آن سزا دارد پس هر که برشما ستم کرد به او همانندِ ستمی که بر شما روا
داشته کيفر دهيد و از حد نگذرانيد و بدانيد که خدای با پروا
پيشگان است .
وَ أَنفِقُوا بخشش کنيد فى در سبِيلِ راه اللّهِ خدای وَ و لا تُلْقُوا در نيفکنيد خود را بِأَيْدِيكُمْ با دستان خود إِلى به التهْلُكَةِ نابودی وَ أَحْسِنُوا
و نيکی ، نيکويي
کنيد إِنّ که اللّهَ خدای يحِب دوستدار الْمُحْسِنِينَ نيکو کارا ن است .
195
در راه خدای بخشش کنيد و با
دستان خود به نابودی در نيفکنيد ، نيکی کنيد که خدای نيکوکارا ن
را دوست می دارد .
وَ أَتِمّوا به پايان بريد الحَْجّ حج وَ الْعُمْرَةَ و عمره را للّهِ برای خدای فَإِنْ پس اگر أُحْصِرْتُمْ مانع شدند شما را فَمَا پس آنچه استَيْسرَ فراهم آيد ، ميسر است مِنَ از الْهَدْىِ قربانی وَ لا تحْلِقُوا و نتراشيد رُءُوسكُمْ موی سرتان را حَتى مگر يَبْلُغَ برسد الْهَدْى قربانی محِلّهُ به قربانگاه فَمَن پس هر که كانَ باشد مِنكُم از شما مّرِيضاً بيمار أَوْ يا بِهِ بدان أَذًى رنجه باشد مِّن ازناحيه رّأْسِهِ سر ش فَفِدْيَةٌ تاوانش ، کفاره اش ، معادلش مِّن صِيَامٍ روزه ای أَوْ يا صدَقَةٍ صدقه ای أَوْ يا نُسكٍ سر بريدن گوسفندی ، قربانی
ای فَإِذَا و چون أَمِنتُمْ آسودگی يافتيد فَمَن پس آن که تَمَتّعَ با به سربردن بِالْعُمْرَةِ عمره إِلى به الحَْجّ حج می آغازد فَمَا پس هر چه استَيْسرَ ميسر است ، فراهم آيد مِنَ از الْهَدْىِ قربانی ، انجام دهد فَمَن پس آن که لّمْ يجِدْ نيافت فَصِيَامُ پس روزه ثَلَثَةِ سه أَيّامٍ روز فى در الحَْجّ ايام حج وَ و سبْعَةٍ هفت روز ، روزه بداريد إِذَا هنگامی که رَجَعْتُمْ بازگشتيد تِلْك آن عَشرَةٌ دهه ای كامِلَةٌ کامل، تمام است ذَلِك اين لِمَن برای کسی است که لّمْ يَكُنْ نباشد أَهْلُهُ خاندانش حَاضِرِى مجاور الْمَسجِدِ الحَْرَامِ مسجد حرام وَ اتّقُوا اللّهَ پروای الهی پيشه کنيد وَ اعْلَمُوا و بدانيد أَنّ که اللّهَ خدای شدِيدُ سخت الْعِقَابِ کيفر دهنده است . 196
حج و عمره را برای خدای
به پايان بريد و اگر مانع شما شدند فقط آنچه از قربانی فراهم آيد و موی
سرتان را نتراشيد مگر قربانی به قربانگاه برسد و هر که بيمار يا ز سر رنجه
باشد کفاره اش روزه ای ، صدقه ای و يا سر بريدن گوسفندی است و
چون آسودگی يافتيد پس آن که با به سربردن عمره به حج می آغازد پس هر
چه فراهم آيد از قربانی ، انجام دهد و آن که نيافت پس سه روز روزه در ايام
حج و هفت روز به هنگام بازگشتن روزه بداريد که آن يک دهة کامل است و اين برای
کسی است که خاندانش مجاور مسجد حرام نباشد ، پروای خدايي پيشه کنيد و
بدانيد که خدای سخت کيفر دهنده است .
الْحَجّ حج أَشهُرٌ ماه هايي مّعْلُومَاتٌ
روشن است فَمَن پس آن که را فَرَض واجب شد، باشد فِيهِنّ در اين ماه ها الحَْجّ حج فَلا پس نه رَفَث آميزش با زنان وَ لاو نه هم فُسوقَ بدکاری وَ لا و نه جِدَالَ کشمکش و ستيزه جويي فى در الْحَجّ حج نيست وَ مَا و آنچه تَفْعَلُوا انجام دهيد مِنْ از خَيرٍ نيکی يَعْلَمْهُ مي داند آن را اللّهُ خدای وَ و تَزَوّدُوا توشه برگيريد فَإِنّ همانا که خَيرَ بهترين الزّادِ توشه التّقْوَى پروا پيشگي و خويشتن بانی است
. وَ اتّقُونِ پروای مرا پيشه کنيد يَا ای أُولى الأَلْبَابِ هشياران ! 197
حج ماه هايي مشخص است آن را که در
اين ماه ها حج واجب باشد پس آميزش با زنان ، بدکاری و ستيزه جويي در حج نيست
و آنچه از نيکی انجام دهيد خدای آن را مي داند . توشه برگيريد که
بهترين توشه ، خويشتن بانی است . ای هشياران ! .
لَيْس نيست عَلَيْكمْ بر شما جُنَاحٌ گناهی أَن که تَبْتَغُوا بخواهيد فَضلاً بخششی مِّن از رّبِّكمْ پروردگارتان فَإِذَا و چون أَفَضتُم حرکت کرديد مِّنْ از عَرَفَاتٍ صحرای ، وادی عرفات فَاذْكرُوا ياد آريد اللّهَ خدای را عِندَ به الْمَشعَرِالْحَرَامِ وادی مشعر الحرام وَ اذْكرُوهُ و ياد آريدش كَمَا همان گونه که هَدَا ره نمود ، رهنمون شد ، هدايت کرد کم شما را ْوَ إِن اگر چه كنتُم بوديد مِّن قَبْلِهِ پيش از آن لَمِنَ الضالِّينَ از گمراهان .198
بر شما گناهی نيست که از
پروردگارتان بخششی بخواهيد و چون از وادی عرفات حرکت کرديد تا وادی
مشعر الحرام خدای را ياد آريد آن گونه که شما را ره نمود اگر چه پيش از آن
گمراه بوديد .
ثُمّ سپس أَفِيضوا حرکت کنيد مِنْ از حَيْث آنجا که أَفَاض حرکت کردند ، می کنند النّاس مردم وَ استَغْفِرُوا و آمرزش بخواهيد اللّهَ از خدای إِنّ که اللّهَ خدای غَفُورٌ آمرزنده رّحِيمٌ مهربانست .199
سپس حرکت کنيد از آنجا که مردم حرکت
کردند و از خدای آمرزش بخواهيد که خدای آمرزندة مهربانست .
فَإِذَا و چون قَضيْتُمْ سپری کرديد ، انجام داديد مّنَاسِكَكمْ آيين هاتان را فَاذْكُرُوا و ياد آريد اللّهَ خدای را كَذِكْرِكُمْ همچنان که ياد می آريد شما آبَاءَكمْ پدرانتان را أَوْ يا أَشدّ افزون تر ذِكراً يادی فَمِنَ از النّاسِ مردم مَن کسانی هستند که يَقُولُ می گويند : رَبّنَا پروردگارا ! آتِنَا بهره ده ما را فى الدّنْيَا در اين جهان وَ و مَا آنچه لَهُ برای اوست فى الاَخِرَةِ در رستاخيز ، جهان دگر مِنْ از خَلَاقٍ بهره ، بهره ای .
200
و چون اعمالتان را به جا آورديد ،
خدای را به گونة پدرانتان ياد آريد يا افزون تر يادی . از مردم کسانی
هستند که می گويند : پروردگارا ! ما را در اين جهان و جهان دگر بهره ای ده .
فارسی
پس آن که آنچه را شنيده
تغيير دهد مسلما گناه آن بر تغيير دهندگان است و خدای شنوای داناست . 181
آن که از وصيت کننده به بيداد يا گناه بيمناک باشد و ميان آنان اصلاح کند بر او گناهی
نيست که خدای آمرزنده مهربان است .182
ای باورداران !
برشما نيز روزه گرفتن به گونة پيشينيانتان مقرر شد ، باشد که پروا پيشه کنيد . 183
( ماه رمضان ) روزهايي
مشخص است و آن که بيمار يا به سفر باشد ، روزهايی ديگر روزه بدارد و بر آنان
که بی تاب شوند کفاره اي ( غذا دادن تهيدستی ) است و هرکه فروتنانه
نيکی کند برايش بهتر است و روزه گرفتن برای شما بهتر است اگر بدانيد .
184
ماه رمضانی که در
آن فرو آمده قران ، رهنمود مردمان با نشانه هايي از هدايت و شناسه راست از ناراست
است . هر که اين ماه را دريابد بايد روزه بدارد و آن که بيمار يا به سفر است
روزهايی ديگر روزه بگيرد ،
خدای برای شما آسانی می
خواهد نه سختی . تا اين مهم را به انجام برسانيد و خدای را بزرگ
بشماريد برای آنچه راهتان نمود ، باشد که سپاس گزاريد . 185
چون بندگانم در باره من
از تو بپرسند ، به راستی من نزديکم ، دعای بنده ام را پاسخ گويم چون
بخوانَدَم ، و آنان نيز بايد مرا پاسخ گويند و به من باور آورند تا که رهرو شوند
.186
برای شما به شبِ روزه داری خفتنِ با
زنانتان رواست . آنان در برگيرنده شما و شما نيز در برگيرنده آنانيد . خدای
می داند که شما به خويش ناراستی می کرديد پس به سوی شما
بازگشت و از شما در گذشت ، اينک با آنان در آميزيد و آنچه خدای برای
شما مقرر کرده بخواهيد . بخوريد و بنوشيد تا برای شما رشته سفيد از رشته
سياهِ بامدادان پديدار شود سپس روزه را تا شباهنگام به سر بريد و با آنان درحالی
که در مساجد گوشه گزيديد در نياميزيد ، اين مرزهای خدايي است بدان ها نزديک
نشويد ، بدينسان خدای نشانه های خويش را برای مردم روشن می
سازد ، شايد آنان پروا پيشه کنند .187
دارايي هاِ تان را در
ميان خود به ناروا نخوريد و آگاهانه برای به ناروا خوردنِ بخشی از
دارايي های مردم به داوران نکشانيد . 188
در باره ماه نو از تو می
پرسند ، آن برای مردم هنگامه کارهاست و نيز حج . نيکی اين نيست که از
پشت به خانه ها در آييد ولی نيکو آن است که خويشتن بان و پروا پيشه باشد و
به خانه ها از درهای آن وارد شود ، پروای الهی پيشه کنيد تا
رستگار شويد .189
در راه خدای با
آنان که به نبردتان آمده اند کارزار کنيد ولی زياده روی نکنيد که خدای
تجاوزگران را دوست نمی دارد
.190
هر کجا يافتيد شان بکشيد
و از هر جا که بيرونتان کردند بيرون رانيد . که فتنه و تبهکاری از کشتن
گرانبارتر است و با آنان به آستان مسجد الحرام کارزار نکنيد تا در آنجا به نبرد با شما در آيند آن گاه بکشيدشان . که سزای کفرورزان چنين است .191
و اگر دست برداشتند
همانا خدای آمرزندة مهربانست . 192
با ايشان به نبرد در
آييد تا فتنه و تباهی نبوده و دين ، تنها از آن خدای باشد پس اگر دست
برداشتند جز بر بيدادگران باز ايستيد . 193
ماه حرام برای ماه
حرام و شکستن آن سزا دارد پس هر که برشما ستم کرد به او همانندِ ستمی که بر
شما روا داشته کيفر دهيد و از حد نگذرانيد و بدانيد که خدای
با پروا پيشگان است . 194
در راه خدای بخشش
کنيد و با دستان خود به نابودی در نيفکنيد ، نيکی کنيد که خدای
نيکوکارا ن را دوست می دارد .195
حج و عمره را برای
خدای به پايان بريد و اگر مانع شما شدند فقط آنچه از قربانی فراهم آيد
و موی سرتان را نتراشيد مگر قربانی به قربانگاه برسد و هر که بيمار يا
ز سر رنجه باشد کفاره اش روزه ای ، صدقه ای و يا سر بريدن گوسفندی
است و چون آسودگی يافتيد پس آن که با به سربردن عمره به حج می آغازد
پس هر چه فراهم آيد از قربانی ، انجام دهد و آن که نيافت پس سه روز روزه در
ايام حج و هفت روز به هنگام بازگشتن روزه بداريد که آن يک دهة کامل است و اين برای
کسی است که خاندانش مجاور مسجد حرام نباشد ، پروای خدايي پيشه کنيد و
بدانيد که خدای سخت کيفر دهنده است .196
حج ماه هايي مشخص است آن
را که در اين ماه ها حج واجب باشد پس آميزش با زنان ، بدکاری و ستيزه جويي
در حج نيست و آنچه از نيکی انجام دهيد خدای آن را مي داند . توشه
برگيريد که بهترين توشه ، خويشتن بانی است . ای هشياران ! . 197
بر شما گناهی نيست
که از پروردگارتان بخششی بخواهيد و چون از وادی عرفات حرکت کرديد تا
وادی مشعر الحرام خدای را ياد آريد آن گونه که شما را ره نمود اگر چه
پيش از آن گمراه بوديد . 198
سپس حرکت کنيد از آنجا
که مردم حرکت کردند و از خدای آمرزش بخواهيد که خدای آمرزندة مهربانست
.199
و چون اعمالتان را به جا
آورديد ، خدای را به گونة پدرانتان ياد آريد يا افزون تر يادی . از
مردم کسانی هستند که می گويند : پروردگارا ! ما را در اين جهان و جهان ديگر بهره ای ده .200