سوره عصر ( دوره، روزگار )
بِسْمِ
به نامِ
اللّهِ
خدای الرَّحْمنِ
مهربانِ الرَّحيمِ
مهربان
وَ
سوگند به
الْعَصْرِ
سرمايه و مديريتِ زمان/ عصرِ نبوت/ دهر/ روزگار/ نمازِ عصر و .../ اين عصر 1
إِنَّ
که/ همانا/ بیترديد
اْلإِنْسانَ
انسان/ آدمی
لَفي
البته در
خُسْرٍ
زيانکاری است.
2
إِلاَّ
جز/ مگر
الَّذينَ
آنان که
آمَنُوا
شناختند (الذينَ آمنوا: مومنان) مومنان/ باور داران که به اين عصر
شناخت دارند
وَ
و
عَمِلُوا
و از اين سرمايهی زمان و عصر نيکو استفاده میکنند، مديريتِ زمان
الصّالِحاتِ
شايستهکرداران که کارِ شايسته اين عصر را انجام دادند.
وَ
و
تَواصَوْا
سفارشکنندگانِ
بِالْحَقّ
به حقِ/
به اين حقيقت
وَ
و
تَواصَوْا
سفارشکنندگانِ بِالصَّبْرِ
به شکيبايي پايداری
3
فارسی
به نام خدای مهربانِ مهربان
سوگند به اين عصر 1
که انسان در زيانکاری است. 2
جز مؤمنانِ شايستهکردار و سفارشکنندگانِ به حق و شکيبايي. 3
تجزيه و ترکيب
بِسْمِ جار و مجرور (قيدِ فعلِ محذوف شروع می کنم يا ...) اللّهِ مضافاليه الرَّحْمنِ صفت الرَّحيمِ صفت
وَ حرفِ جر قسم الْعَصْرِ مجرور 1 إِنَّ حرفِ مشبه بالفعل اْلإِنْسانَ اسم إنَّ، ال: جنسيت برای استغراق: همهی انسانها لَفي لَ: حرفِ تأکيدِ قسم، فی: جار خُسْرٍ مجرور 2
إِلاَّ حرفِ استثناء الَّذينَ مستثنی، اسمِ موصول آمَنُوا فعلِ ماضی بابِ افعال و فاعلش واو (صله) وَ حرفِ عطف عَمِلُوا معطوف به آمنوا و جمله صله فعلِ ماضی و فاعلش واو، الصّالِحاتِ مفعول به وَ حرفِ عطف تَواصَوْا فعلِ ماضی بابِ تفاعل و فاعلش واو، عطف به جمله صله بِالْحَقّ ِ جار و مجرور وَ حرفِ عطف تَواصَوْا فعلِ ماضی بابِ تفاعل و فاعلش واو، عطف به جمله صله بِالصَّبْرِ / جار و مجرور. 3
پايان