به نام خدای مهربانِ
مهربان
اقْرَأْ
بخوان بِاسْمِ
به نام رَبِّكَ
پروردگارت الَّذي
كه خَلَقَ
آفريد.1
بخوان به نام پروردگارت كه آفريد .
خَلَقَ
آفريد اْلإِنْسانَ
انسان را
مِنْ از عَلَقٍ
لخته خونی وابسته .
2
انسان را از
لخته خونی وابسته
آفريد .
اقْرَأْ
بخوان،
وَ
حال آن که رَبُّكَ
پرردگارِ تو اْلأَكْرَمُ
گرامی تر ،
بزرگوارتر، کريم تر است .3
بخوان، که پروردگار تو گرامی تر است .
الَّذي
همو كه عَلَّمَ
آموخت بِالْقَلَمِ به
وسيله قلم ، توانايي نگارش .
4
همو
كه توانايي نگارش آموخت .
عََلَّمَ
به
تدريج آموخت
اْلإِنْسانَ
به
انسان
ما
آنچه
لَمْ يَعْلَمْ
نمی دانست .
5
آموخت به انسان آنچه نمی دانست .
كَلاّ
امّا
إِنَّ كه اْلإِنْسانَ
انسان
لَيَطْغَی
سركشی مىكند،
6
امّا
، انسان سركشی مىكند ،
أَنْ
همين كه رَآهُ به
بيند ، به پندارد خود را
اسْتَغْنَی بىنياز .
7
كه
خود را بی نياز پندارد .
إِنَّ در
حقيقت، آری إِلَی به
سوی رَبِّكَ
پروردگار توست الرُّجْعَی
بازگشت .
8
آری
! بازگشت به سوی پروردگار توست .
أَ
آيا رَأَيْتَ
ديدی
الَّذي آن
را يَنْهَی كه
باز می داشت،
9
ديدی آيا
آن را كه باز می داشت،
عَبْدًا
بندهای را إِذا
به هنگامِ صَلَّی
نماز ؟10
بندهای را
به گاه نماز ؟
أَ رَأَيْتَ
نظرت چيست ؟ چه پنداری؟ بهتر نبود إِنْ اگر كانَ
باشد
عَلَی بر الْهُدی
هدايت؟11
نظرت چيست ، اگر او هدايت می يافت ؟
أَوْ يا أَمَرَ وا
می داشت
، فرا می خواند بِالتَّقْوى
به خويشتن بانی ،
پرهيزگاری ؟12
يا
به
خويشتن بانی
فرا می خواند ؟
أَ رَأَيْتَ
فکر می کنی
؟ إِنْ
اگركَذَّبَ به
دروغ
پردازد وَ
و تَوَلَّی روی برگرداند ...
13
فکر می کنی ؟
اگر
دروغ پردازی کند و روی برگرداند ...
أ
مگر
، آيا لَمْ يَعْلَمْ
نمی داند ،
ندانسته
بِأَنَّ كه اللّهَ
خدای يَرَی می
بيند ؟
14
نمی
داند ؟ كه خدای می بيند؟
كَلاّ
زنهار،
لَئِنْ
اگر لَمْ يَنْتَهِ
باز نايستد ، دست بر ندارد
لَنَسْفَعًا سخت بگيريم ! بِالنّاصِيَهِ به
موی پيشانی
، کنايه از خواری و
ذلّت . 15
زنهار، اگر باز نايستد ،
با خواری و ذلّت سخت ، می گيريم .
ناصِيَهٍ
موی پيشانیِ
كاذِبَهٍ دروغزن ، دروغ پردازِ خاطِئَهٍ خطاپيشه ،گناهپيشه را
.16
موی
پيشانیِ دروغ پردازِ خطاپيشه را.
فَلْيَدْعُ
پس بخواند
نادِيَهُ
انجمن ،
باشگاه ، هم فکرانش را .17
پس
او
هم فکرانِ خود را
بخواند.
سَنَدْعُ ما هم فرا خواهيم خواند الزَّبانِيَهَ آتشبانانِ دوزخ را
.
18
ما هم آتشبانانِ دوزخ را
فرا خواهيم خواند .
كَلاّ
زنهار! لا تُطِعْهُ ، از او پيروی مکن
، فرمانش مَبَر
وَ
و اُسْجُدْ سجده كن وَ
و
اقْتَرِبْ
نزديك
گردان .19
زنهار ! از او پيروی مکن
، صورت بر خاک گذار و نزديك گردان .
فارسی
به نام خدای مهربانِ
مهربان
بخوان به نام پروردگارت كه آفريد .1
انسان را از
لخته خونی وابسته
آفريد . 2
بخوان، که پروردگار تو گرامی تر است . 3
همو
كه توانايي نگارش آموخت . 4
آموخت به انسان آنچه نمی دانست . 5
امّا ،
انسان سركشی مىكند ، 6
كه
خود را بی نياز پندارد . 7
آری
! بازگشت به سوی پروردگار توست . 8
ديدی آيا
آن را كه باز می داشت، 9
بندهای را
به گاه نماز ؟ 10
نظرت چيست ، اگر او هدايت می يافت ؟ 11
يا
به
خويشتن بانی
فرا می خواند ؟12
فکر می کنی ؟
اگر
دروغ پردازی کند و روی برگرداند ...13
نمی
داند ؟ كه خدای می بيند؟ 14
زنهار، اگر باز نايستد ،
با خواری و ذلّت
به
سختی می گيريم . 15
موی
پيشانیِ دروغ پردازِ خطاپيشه را.
16
پس
او
هم فکرانِ خود را
بخواند.
17
ما هم آتشبانانِ دوزخ را
فرا خواهيم خواند . 18
زنهار ! از او پيروی مکن
، صورت بر خاک گذار و نزديك گردان.
19
عربی
بِسمِ
اللّهِ
الرَّحْمانِ
الرَّحيمِ
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ
الَّذي خَلَقَ 1
خَلَقَ اْلإِنْسانَ مِنْ
عَلَقٍ2
اقْرَأْ وَ رَبُّكَ
اْلأَكْرَمُ 3
الَّذي عَلَّمَ
بِالْقَلَمِ 4
عَلَّمَ اْلإِنْسانَ ما
لَمْ يَعْلَمْ 5
كَلاّ إِنَّ اْلإِنْسانَ
لَيَطْغَی 6
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَی 7
إِنَّ إِلى رَبِّكَ
الرُّجْعَی 8
أَ رَأَيْتَ الَّذي
يَنْهَی 9
عَبْدًا إِذا صَلَّی 10
أَ رَأَيْتَ إِنْ كانَ
عَلَی الْهُدَی 11
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَی
12
أَ رَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ
وَ تَوَلَّی 13
أَ لَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ
اللّهَ يَرَی 14
كَلاّ لَئِنْ لَمْ
يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنّاصِيَهِ
15
ناصِيَهِ كاذِبَهِ
خاطِئَهِ 16
فَلْيَدْعُ نادِيَهُ 17
سَنَدْعُ الزَّبانِيَهَ 18
كَلاّ ! لا تُطِعْهُ وَ
اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ 19
ترکيب و تجزيه
بِسْمِ
قيد ( جار و
مجرور )
اللّهِ
مضاف اليه
الرَّحْمانِ صفت الرَّحيمِ
صفت
اقْرَأْ
فعل امر ، فاعل انت
المستتر
بِاسْمِ قيد ( جار و مجرور )
رَبِّكَ ،
رَبِّ
مضاف اليه ،
كَ
مضاف اليه
الَّذي صفت ( اسمِ موصول ) خَلَقَ فعل ماضی ، فاعل هو
المستتر (جمله فعليه ، صله )
1
خَلَقَ فعل ماضی ، فاعل هو
المستتر
اْلإِنْسانَ
مفعول به مِنْ عَلَقٍ قيد ( جار و مجرور )
2
اقْرَأْ فعل امر ، فاعل انت
المستتر
وَ
حاليه رَبُّ
مبتدا كَ مضاف اليه
اْلأَكْرَمُ خبر
3
الَّذي
صفت ( اسمِ موصول ) عَلَّمَ فعل ماضی ، فاعل هو
المستتر
(جمله فعليه ، صله )
بِالْقَلَمِ قيد ( جار و مجرور )
4
عَلَّمَ فعل ماضی ، فاعل هو
المستتر
اْلإِنْسانَ مفعول به ما
مفعول به دوم( اسمِ موصول ) لَمْ حرفِ جزم
يَعْلَمْ فعل ِ جَحد = ماضی
، گذشته منفی ، فاعل هو المستتر
(جمله فعليه ، صله
)
5
كَلاّ ! حرفِ
ردع و زجر: نه ، نه چنين است يا به معنای حقًا : به راستی ، ألای
استفتاحيه: هان و حرف جوابِ نعم: آری
(المنجد و القاموس )
إِنَّ حرفِ مشبهه بالفعل اْلإِنْسانَ اسم ِ
إنَّ ، لَيَطْغَی ،
لَ حرفِ تاکيدِ
يَطْغَی فعل مضارع ، فاعل
هو المستتر (خبر
إنَّ )
6
أَنْ
حرفِ مصدری رَآ فعل ماضی ، فاعل
هو المستتر
هُ مفعول به اسْتَغْنَی فعل ماضی ، فاعل
هو المستتر (حال )
7
إِنَّ حرفِ مشبهه بالفعل إِلى
جار
رَبِّكَ مجرور
كَ مضاف اليه
( خبرِ مقدم )
الرُّجْعَی اسم ِ إنَّ
مؤخر( مصدر)
8
أَ
کلمه پرسشی ( استفهام )
رَأَيْتَ فعل ماضی ، فاعل
ضميرِ بارزِ(
تَ ) الَّذي مفعول به( اسمِ موصول )
يَنْهَی فعل مضارع ، فاعل
هو المستتر
(جمله فعليه ، صله ) 9
عَبْدًا
مفعول بهِ يَنْهَی ، إِذا
ظرف ، مفعول فيه
صَلَّی فعل ماضی ، فاعل
هو المستتر
10
أَ
کلمه پرسشی ( استفهام )رَأَيْتَ فعل ماضی ، فاعل
ضميرِ بارزِ (
تَ ) إِنْ حرفِ شرط كانَ
فعل شرط ، فعلِ
ماضی ، اسمِ
كانَ
هو المستتر به معنای
مضارع به دليلِ شرط
عَلَی
الْهُدَی جار و مجرور( خبر ) 11
أَوْ حرفِ عطف ، ربط أَمَرَ فعل ماضی ، فاعل هو
المستتر
بِالتَّقْوَی قيد ( جار و مجرور )
12
أَ
کلمه پرسشی ( استفهام )
رَأَيْتَ فعل ماضی ، فاعل
ضميرِ بارزِ ( تَ )
إِنْ حرفِ شرط كَذَّبَ فعل شرط ، فعل ماضی ، فاعل هو المستتر به معنای مضارع به
دليلِ شرط
وَ حرفِ عطف ، ربط تَوَلَّی فعل ماضی ، فاعل هو
المستتر (معطوف ) 13
أَ کلمه پرسشی ( استفهام )
لَمْ
يَعْلَمْ فعل ِجَحد = ماضی منفی ،
فاعل هو المستتر
بِأَنَّ
،
بِ حرفِ جر و
أَنَّ
حرفِ مشبهه بالفعل
اللّهَ
اسم ِ
أَنَّ ،
يَرَی (خبر أَنَّ
) ، جمله فعليه ،
فعل مضارع ، فاعل هو المستتر
14
كَلاّ ! حرفِ
ردع و زجر: نه ، نه چنين است يا به معنای حقًا : به راستی ، ألای
استفتاحيه: هان و حرف جوابِ نعم: آری
(المنجد و القاموس )
لَئِنْ ،
لَ حرفِ تاکيدِ
ئِنْ حرفِ شرط لَمْ يَنْتَهِ
(
لَمْ حرفِ جزم يَنْتَهِ فعلِ مضارع مجزوم
يَنْتَهِی جزمش به
حذفِ ياء
) فعلِ جَحد = ماضی ،
گذشتة منفی و در اين جا به معنای مضارع به دليلِ شرط ، فاعل هو المستتر
لَنَسْفَعًا
، لَنَسْفَعَن فعل مضارع مؤکَّد
به نونِ تاکيد ، فاعل نحن المستتر
بِالنّاصِيَهِ جار و مجرور .
15
ناصِيَهٍ
بدل كاذِبَهٍ صفت خاطِئَهٍ صفت 16
فَلْيَدْعُ ،
فَ حرفِ عطف ، ربط لْيَدْعُ
فعل امرِ غايب مجزوم
لْيَدْعُو بوده ( التزامی
فارسی ) ، فاعل هو المستتر
نادِيَهُ ، نادِيَ
مفعول به و
هُ مضاف اليه
17
سَنَدْعُ ،
سَ
حرفِ استقبال
نَدْعُ
فعل مضارع مجزوم
نَدْعُو بوده ، فاعل نحن
المستتر
الزَّبانِيَهَ مفعول به 18
كَلاّ ! حرفِ
ردع و زجر: نه ، نه چنين است يا به معنای حقًا : به راستی ، ألای
استفتاحيه: هان و حرف جوابِ نعم: آری
(المنجد و القاموس )
لا تُطِعْهُ ،
لا حرفِ
نهی تُطِعْ فعل مضارع مجزوم ،
فاعل انتَ المستتر
هُ مفعول به
وَ حرفِ عطف، ربط اُسْجُدْ فعل امر ، فاعل انتَ المستتر
وَ حرفِ عطف ، ربط اقْتَرِبْ
فعل امر، فاعل انتَ
المستتر
. 19
پايان